Schouwen-Duiveland runners

11.613,22!!!

Doneer op dit team

Actueel

02-06-2014

Een GSM zet je wereld op zijn kop; verslag van een enerverende routeverkenning.

Een GSM zet je wereld op zijn kop; verslag van een enerverende routeverkenning.
We weten het allemaal, wanneer het kriebelen jeuken begint te worden….. en de routeverkenning is geweest…. dan is het nog maar even.

14 Dagen om precies te zijn, 14 dagen waarin we met zijn allen een keer of 10 per dag Weeronline overbelasten om te kijken wat het weer gaat doen tijdens de run. 14 dagen waarin Whatsapp gegeseld wordt door afwisselend serieuze en veel onzin mededelingen. 14 dagen om af te tellen, 14 dagen….. waren ze maar om….De Routeverkenning, ik kijk er elk jaar weer naar uit. Met een groepje doldwaze enthousiastelingen op pad om te kijken of er nog onverwachte verrassingen zijn. Maar laat je niet op het verkeerde been zetten, die doldwaze enthousiastelingen zijn bloedserieus als het gaat om het uitzoeken van een omleiding of om het kiezen van de juiste wisselplaats want tijdens de run mag dat niet mis gaan. Het is zaterdagochtend 24 mei als we om 8 uur aan de zijkant van de Zuidhoek verzamelen, aan de zijkant want de auto’ s gaan achter het hek. Na het telkens terugkerende ritueel, beter bekend als begroeten, delen we ons op in 2 teams. Het ene team zal in Parijs de omleiding en vrachtwagenroute verkennen, het andere team de looproute. Op de wisselplaatsen zullen we elkaar dan weer treffen. We vertrekken rond 08:30 en de reis gaat voorspoedig, na een paar uur we besluiten om de benen te strekken en een kop koffie te halen. Wanneer de koffie gedronken is en we terug zijn bij de auto begint Mathieu op geheel eigen wijze de auto te doorzoeken, vervolgens de kofferbak leeg te trekken en uiteindelijk ligt de inhoud van zijn tas naast de auto. Zoek je wat Mathieu? Achteraf gezien best een beetje een overbodige vraag. Mijn telefoon is weg, ik was hem al kwijt voordat we gingen koffiedrinken maar ik dacht dat hij in de auto lag. Terwijl Mathieu opnieuw in de auto rond snuffelt belt Bert zijn gsm. Als een jachthond die zijn prooi hoort, compleet met gespitste oren, schiet Mathieu overeind en banjert naar de vuilcontainer die op een paar meter achter hem half ingegraven is. Het luik wordt opengetrokken zijn hoofd verdwijnt er in en echoënd vanuit de container horen we…. Daar! Daar ligtie! Wanneer het complete deksel van de vuilcontainer verwijderd is kijken we naar beneden in een bijna lege container, inderdaad daar ligtie. Ongeveer 2,5 meter lager ligt Matieu zijn telefoon, duidelijk zichtbaar boven op een vuilnis zak. In zo’n ingegraven container hangt een enorme vuilniszak en even wordt er over nagedacht om deze er uit te trekken, niet goed want de telefoon begint zachtjes weg te glijden. Dan zit er nog maar 1 ding op: de 2 grootste kerels pakken de kleinste kerel bij zijn benen en laten deze daaraan in de container zakken. Tja, de 2 grootste kerels kennen we en de kleinste ook, dus Danny maakt zijn zakken leeg….. 10 minuten later zijn we weer op pad. Achteraf bleek dat Mathieu, opgeruimd als hij is, het afval uit de auto had weggegooid maar even vergeten was dat hij zijn gsm in zijn hand had. In Parijs aangekomen zetten we de auto voor het hek en lopen een stukje het terrein op, even alvast een stuk je sfeer snuiven. Er wordt koffie gedronken, broodje gegeten en vervolgens maken we ons klaar om te vertrekken. Instappen en wegwezen, iedereen zijn telefoon….? Het verkennen gaat prima, er zit een hoop ervaring in beide auto’s, en de aantekeningen gaan over Brocante markten, slecht wegdek en allerlei andere zaken die tijdens de run van belang zijn. We treffen elkaar, zoals eerder gezegd, op de wisselplaatsen en wisselen de opgedane ervaring van onderweg uit. Ook brengen we een bezoekje aan de sporthal waar tijdens de run kan worden gedoucht . Om 6 uur is het mooi geweest en zijn we in St. Quentin waar we de nacht willen doorbrengen, we hebben daar al vaker overnacht dus op naar het hotel. Hotel gesloten… geen punt we hebben een alternatief, hotel vol. Maar de uiterst charmante dame, zoals Franse dames dat kunnen zijn, achter de balie belt voor ons een ander hotel in de stad. In de stad melden we ons in het Ibis hotel, mooi, schoon, low budget, leuke juffrouw achter de receptie, mooie eet gelegenheid (alles niet perse in die volgorde) dus al met al een aanrader. We gaan na het inchecken op zoek naar voeding, iedereen zijn telefoon….? We vinden op loopafstand een restaurant waar we kunnen eten, en drinken, en de dag doornemen. Terug bij het hotel gaan we, langs de  leuke juffrouw achter de receptie, naar het eetzaaltje waar we tijdens het Whatsappen met alles en iedereen naar de wedstrijd Real Madrid en Atletico kijken om vervolgens rond 12 uur te gaan slapen. Welterusten, niets vergeten, iedereen zijn telefoon….?Ontbijten om 07:30 zodat we om 08:30 kunnen rijden, dat was de afspraak. Niet gelukt, maar ter compensatie een strakke blauwe lucht. Wederom gaat de verkenning prima, en de TomToms? Perfect! Ik heb besloten om de Paus te vragen om ze heilig te verklaren. De laatste wisselplaats die we aandoen is die in Stabroek, dat is een nieuwe dus even verkennen kan geen kwaad. En dat blijkt wanneer we daar aankomen, er is een hoogte beperking waar in ieder geval de vrachtauto niet onder door kan. Naast deze parkeerplaats ligt een zandweg welke in eerste instantie als alternatief wordt aangemerkt maar later, wanneer we tot bijna het eind gereden zijn, even hard wordt afgekeurd. Terug rijdend moet er een dame met 2 honden gepasseerd worden, Henk spreekt haar aan en door de bijzonder “open” manier van communiceren van deze dame duurt dat gesprek een poosje. Maar uiteindelijk vinden we de perfecte wisselplaats, niet ver van de eerste keuze. Ook wordt er besloten nog even door Stabroek te rijden omdat de doorgaande weg is opengebroken en het er niet naar uitziet dat onze zuiderburen deze binnen 14 dagen weer dicht zullen hebben.Vanuit Stabroek gaan we terug naar het Zeeuwse, de rest van de route is bekend en er zijn geen serieuze verrassingen te verwachten. Rond 6 uur zijn we dan ook terug bij de Zuidhoek en nemen we voldaan afscheid van elkaar. Tot over 14 dagen, niets vergeten, iedereen zijn telefoon….? Inmiddels is het dinsdagavond en kruipt de tijd gestaag voorbij, de Roparun komt steeds dichterbij en blijft me bezig houden. Het ene lijstje vervang het andere lijstje om vervolgens vervangen te worden door een nieuw lijstje. Hier aan denken, daar aan denken, dat meenemen en dit niet vergeten.  Het lijstje wordt langer, weer korter en opnieuw weer langer. Ik dacht dat ik al wat ervaring had…..

Ach wat geeft het ook als je wat vergeet, zolang het maar niet je…….

Terug naar het overzicht

I posted a new video to Facebook https://t.co/HkcSvWBWsN

5 days ago

I posted a new video to Facebook https://t.co/u014GHDsn6

5 days ago

I posted a new video to Facebook https://t.co/Xq8UdlO851

5 days ago

Subsponsoren

INTI Solutions
Ravia-Tolhoek Schildersbedrijf, Zierikzee
GlasImpex, Schiedam
Hotel Bom, Burgh-Haamstede
Cafetaria Klapwijk
Burgh-Haamstede
Evertse Sport
Loperscompany
Camping Julianahoeve in Renes
Restaurant De Beuze
Pizzeria Il Nettuno d'Oro
Grand Cafe De werf
Schouwen
AutoKievit
Jeugdwerk Nederland
STUUT keuken design
Bomont
Fixabike
Eetcafe Het Paard
Centerpoint Fietsen
KOFFIEenT
Uw natuurwinkel De Zonnehoed
In 't Pak'uus
W.A. Boot
Kinderopvang TEUN
Guusje Poot
De wilde man
Deurloo installaties
Schults Schilders
Roggeband Bouw B.V.
Deze website is mogelijk gemaakt door INTI Solutions